In mijn foto's onderzoek ik de kwetsbaarheid. Het vertrekpunt voor mijn werk zijn mijn eigen ervaringen. Die kwetsbaarheid word ik het sterkst gewaar tijdens persoonlijke en tegelijk universele 'rites de passage' (van meisje naar vrouw, bij het moeder worden of bij het verlies van gezondheid en het verlies van een naaste)
Mijn beeldtaal komt voort uit mijn onbewuste waar droomelementen, dagresten, kinderlijke herinneringen en associaties elkaar ontmoeten.


De foto’s tonen wat zich bevindt op de grens tussen particulier en publiek, het zelf en de ander, reëel en virtueel.
De beelden zijn vaak verontrustend vreemd en ‘unheimlich’ omdat wat zo vertrouwt en bekent is, maar toegedekt en verborgen was, door mijn werk blootgelegd wordt.
Meer nog dan het woord ‘verontrustend’ geven de Engelse woorden ‘disturb’ en ‘disturbed’ aan wat er wordt uitgedrukt.

Disturb: to break the rest, quiet, or calm, to cause to move from a settled position.
Disturbed: Emotionally or mentally unstable or abnormal.


'Foto's die door een combinatie van beelden en het totaal van de getoonde werken het onderbewustzijn prikkelen, je tot nadenken stemmen en je dwingen tot interpreteren. De vervreemdende werking van de gebruikte beeldtaal brengt een verborgen werkelijkheid naar boven, die voor de één beklemmend en voor de ander ontroerend kan overkomen.

Jury rapport (Bert Nijenhuis, Martha Haveman en Bert de Wilde) Kunstprijs Delden 2003

'De verbeelding van het geheim en het mysterie van het leven?'

Theo Krabbe Tubantia juli 2003

'Poëtische foto's'

De Roskam oktober 2003

Van Nuenen vangt met haar niet vooropgezette manier  van fotograferen, de sfeer van wat in het Engels  zo mooi  ‘remains of the day’heet.

Van Nuenens beeldend werk is veelzijdig, subtiel ontregelend en confronterend en nodigt uit tot erbij stil staan.

De Roskam april 2015