Gertie van Nuenen

Peuters en kleuters maken fantastische tekening. En stiekem denkt Gertie van Nuenen vaak ‘Appel, eat your heart out.’

Maar ja, op een Post-it of een leeg stukje krant … wie gaat nu zien dat dit een kunstwerk is? Die vertaalslag heeft Gertie van Nuenen gemaakt in haar serie ‘kindertekeningen’.

Hoe kom je los van alles wat je geleerd hebt? Zij koos, in navolging van kunstenaars als Miro, Picasso, en Appel, primitieve kunst als uitgangspunt voor deze serie. De primitieve kunst die ze koos is heel persoonlijk. Het zijn kindertekeningen van zichzelf en haar zussen. Tekeningen, vaak gewoon op een kladblaadje, die haar moeder al die jaren in een schoendoos bewaarde. Daarnaast heeft ze voor een aantal werken de krabbels van haar eigen kinderen als uitgangspunt genomen.

Wat haar zo aanspreekt in de beeldtaal van peuter en kleuter is dat deze een spontane uiting zijn voor die sterk gepolijst worden door de sociaal aanvaarde expressie. Daardoor geven peuters en kleuters de wereld om zich heen weer op een eigen, unieke wijze.

Martin Lacet schreef in De Gelderlander over deze werken van Gertie van Nuenen:

 ‘De geschilderde werelden zijn even fantasierijk als door de ogen van een kind beleefd, vrolijk en toch ook wel weer een beetje grimmig.’

Een deel van deze serie is aangekocht voor de collectie van het CBK-Drenthe, het CBK-Gelderland en de SBK-Haarlem.

Gertie van Nuenen werkt ook in opdracht. Heeft in (klein)kind een krabbel gemaakt die een plekje boven de bank verdiend dan wil ik daar graag aan mee werken.